ตาแม้นในฤดูใบไม้ผลิ


           ตาแม้น  เป็นชาวบ้านในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในสกลนคร แก่ทำนาปลูกข้าวเป็นอาชีพหลัก และชอบการตกปลาแ่ก่พาผมเดินไปเรื่อยๆ ลัดเลาะป่าและทิวไม้ จนถึงบึ่งใหญ่หลังหมู่บ้น ตาแม้นเล่าให้ฟังว่า “เมื่อก่อน นานแล้วทางประมงจังหวัดปล่อยลูกปลายี่สกในบึงนี้ ตอนนี้มันโตใหญ่ยาวกว่าเมตร แต่ไม่มีคัยจับมันได้เลย มันฉลาดไม่ยอมกินเบ็ด” ตาแม้นก็เคยลองตกเบ็ดอยู่หลายหนแต่ก็จับไม่ได้ แก่จึงปั้นร่ำข้าวผสมกล้อยบด ขย่ำๆปั้นเป็นก้อน ใส่ตะกร้อหย่อนไว้ริมบึงโดยไม่ใส่เบ็ด แรกๆไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่พอนานไปปลาก็ค่อยๆมาตอดกินที่ละน้อยๆ ในที่สุดเมื่อพวกมันแน่ใจว่าไม่มีเบ็ด พวกมันจึงมากินทุกวัน   ผ่านไปหลายวันตาแม้นก็ใช้เบ็ดจริง ปรากฎว่า ปลายี่สกตัวยาวกว่าเมตร ก็ติดกับจนได้ เย็นนั้นตาแม้นจึงได้ปลากลับไปฝากยายที่บ้าน.

ในชีวิตจริงมีคนประเภท ปลายี่สก ที่ทีแรกไม่ยอมกินเบ็ดเช่นนี้อยู่มาก แต่ไม่ช้านานเมื่อความเคยชินเข้ามาแทนที่ความระมัดระวังก็กินเบ็ดจนได้ ดั่งนั้น เราควรใช้ชีวิตอย่างไม่ประมาท อย่าให้คำพูดว่า “ไม่เป็นไร” ทำให้เราขาดสติ

 

ขอบคุณภาพจาก http : //www.toursaver.com/index.php/alaska-fishing

  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: